OVER MIJ

Claudia Voogt - ondernemer

Strakke-pakken-stropdas mannenwereld

Ik ben Claudia Voogt. Voordat ik getrouwd was heette ik Zondag. Niet een heel handige naam als je op vrijdag een tafel bij de Chinees wilt reserveren haha!! 

Ik ben echt van kinds af aan in het vak gerold. Als kind hielp ik al mee in het assurantiekantoor van mijn ouders. Mijn vader deed de verzekeringen, mijn moeder de hypotheekadviezen. Ze waren altijd aan het werk en werkten keihard. Ik vond het niet altijd leuk om kind van 2 ondernemers te zijn. 

Tijdens het avondeten ging altijd de telefoon. En zelfs op Kerstavond belden er klanten die wilden weten waarom de autopremie vorige maand omhoog was gegaan. Serieus, niet gelogen! Ik groeide dus op met het idee dat je keihard moest werken en dat je dag en nacht klaar moest staan voor je klanten. Zonder uitzondering. 

Ik was 18, had mijn opleiding afgerond en ging meteen werken als financieel adviseur in het bedrijf van mijn ouders. Jaren later, toen mijn ouders wilden stoppen, was het logisch dat ik het bedrijf van ze zou overnemen.

Op 01-01-2008 begon mijn avontuur als ondernemer. Ik sloot een mega lening af en ik kocht het bedrijf. Ik had absoluut geen kaas gegeten van ondernemen en alles wat daarbij hoorde, maar hé, zo moeilijk kon dat toch niet zijn? Ik was een kei in mijn vak, dat kwam dus wel goed. Dat was écht wat ik dacht. Ik had er zin in, ik was trots. Dit had ik toch maar mooi geflikt met mijn 29 jaar. In deze strakke-pakken-stropdas mannenwereld. Mooier kon het niet worden. Toch…..?

 


Het liep alleen helaas ietsje anders...

2008 was namelijk ook het jaar dat de kredietcrisis echt los barste. En die had ik effe niet zien aankomen. De huizenmarkt stortte volledig in. Er kwamen veel minder klanten. Er werden geen huizen meer gekocht, overal werden er mensen ontslagen, iedereen hield de hand op de knip. En toen ging het hard met het geld. Heel hard. Logisch als je inkomsten ineens drastisch dalen terwijl je kosten gewoon lekker door blijven lopen. En dat ging niet om een paar tientjes zeg maar. 

En daar zit je dan, huilend op je 30e verjaardag, omdat je je eigen salaris niet meer kon overmaken. Van mijn spaargeld betaalde ik de salarissen van mijn 8 medewerkers. Dit hield ik 2 maanden vol. Daarna was het geld op, zowel zakelijk als privé. 

Hoe in hemelsnaam had dit kunnen gebeuren? Ik was lamgeslagen. Het bedrijf bestond al ruim 20 jaar en was nog nooit in de problemen geweest. Ik kon natuurlijk niks doen aan die kredietcrisis. Maar vol ongeloof daalde de waarheid in dat ik toch écht de Sjaak was met mijn financieel advieskantoor… Buikpijn, slapeloze nachten, ik was eenzaam om deze enorme verantwoordelijkheid te dragen. Hoe moest dit nou?

Toen nam ik een besluit.

Ik kon of op mijn bek gaan door failliet te gaan, of ik zou alles op alles zetten om te bewijzen dat ik dit kon. No way dat ik failliet zou gaan! Ik was bereid om alles te doen wat er voor nodig was. En dat betekende dat ik drastische keuzes moest gaan maken. Dus ik trok het harnas aan en vocht.

Vanaf die dag heb ik alles anders gedaan. Vanuit een branche die in zwaar weer verkeerde, heb ik besloten om anders en vooral slimmer te gaan werken. Ik ben gaan kijken naar de kosten. Ik bracht processen in kaart. Ik ging heel kritisch kijken welke werkzaamheden wel en welke juist niet bijdroegen aan het behalen van winst.

 


Ik was vastberaden

Ik stond in de overlevingsstand. Ik was net 30 en had nog heel wat te leren over het ondernemerschap. Nou, dat heb ik inmiddels wel geleerd, kan ik je vertellen. Het was een harde leerschool. Heb ik fouten gemaakt? Oh ja zeker! Ik ben regelmatig op mijn bek gegaan, maar stond weer op en leerde snel te schakelen. En ik durfde (soms grote) risico’s te nemen, ik kon vooruit kijken en creatief denken. Zelfs onder enorme druk. En ik bleek te beschikken over een enorm doorzettingsvermogen.

Daardoor kon ik mijn bedrijf toch snel weer winstgevend maken. Ik kwam erachter dat ik het hele spel van ondernemen toch eigenlijk wel goed door had. En ik begon het stiekem erg leuk te vinden. Dat ik deze allergrootste uitdaging toch had overwonnen, dat gaf een mega boost. Ik had de sleutel tot succesvol ondernemen ontdekt!

Dus ik ging door. Ik bleef verbeteren, aanpassen en oppoetsen. 

– Ik gooide mijn hele verdienmodel om.

– Verbeterde processen. 

– Ik verhoogde mijn tarieven terwijl de concurrenten hun tarieven juist verlaagden. 

– Ik maakte drastische keuzes, wie wil ik wel als klant en wie niet? En welke dienstverlening wil ik geven?

– Ik testte veel software uit en stapte over als ik dacht dat het beter kon. 

– Ik bleef heel kritisch op de samenwerkingen die ik had met businesspartners. Als het me niet meer beviel, sjouwde ik mijn hele portefeuille van A naar B. Meerdere keren zelfs. 

– Ik heb reorganisaties doorgevoerd, ook meerdere keren.

Ik stak mijn hoofd boven het maaiveld uit. Ik nam risico’s terwijl iedereen zei dat ik knettergek was om de boel weer om te gooien. Als iedereen naar links ging, ging ik naar rechts. Ik durfde dingen te proberen, ik liep altijd voorop. Ik was een pionier! Ik wist wat ik deed en bouwde een keiharde fundering onder mijn bedrijf 

The hard way

Met vallen en opstaan heb ik het ondernemerschap geleerd. Het was bij mij wel “the hard way”. Maar ik heb wel een succesvolle business opgebouwd en na 22 jaar was het voor mij tijd om afscheid te nemen en om nieuwe avonturen aan te gaan. 

Ik kijk terug op turbulente, maar waardevolle jaren. Alle kennis en ervaring die ik heb opgedaan wil ik ontzettend graag delen met andere ondernemer-adviseurs. Het is in de loop van de jaren mijn grote passie geworden om dingen te verbeteren, uit te bouwen op wat er al is, het nog mooier maken dan het al is. Want ik zie nog zoveel adviseurs worstelen, terwijl dat helemaal niet zo hoeft te zijn. Ik gun het jou ook. Een bedrijf met een keiharde fundering, een bedrijf dat voor JOU werkt en waar je een goed inkomen uit kunt halen.  

Mijn motto: Opgeven bestaat niet. En zonder actie geen resultaat. De grootste les die ik geleerd heb is…. GENIET! Niet alleen maar werken, als beloning voor het ondernemerschap mag je jezelf flink verwennen in plaats van alleen maar hard werken. WORK HARD – PLAY HARD! Dat doe ik door uit eten te gaan, festivals bezoeken en de mooiste reizen te maken. 

Wat je verder nog van mij moet weten? Ik ben redelijk vaak (of eigenlijk altijd) rebels of eigenwijs. Ik wil het altijd net effe anders doen dan de rest. En ik praat soms te snel. Dan struikel ik over mijn eigen woorden. En af en toe ben ik een pitbull met lipstick. Maar ik bijt niet hoor! 😉 Ik haat winkelen, maar met online shoppen ga ik los. Ik snooz mijn wekker, liefst 5 keer. Oh ja, en ik lees tijdschriften van achter naar voor. 

En last, but not least…. Ik ben net een kameleon wat mijn haar betreft. Stijl, krullen, blond, bruin. Het is altijd een verrassing wat je krijgt als je mij “live” ontmoet. 🙂

 
Open chat
1
Hoi!
Stuur me gerust een berichtje als je een vraag hebt. Het kan zijn dat ik niet meteen kan reageren. Laat dus ook even je e-mailadres achter, dan krijg je snel bericht van me.

Claudia